Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Sztapel (niem. Stapel) - ogólnie ładunek (np. skrzynie, worki, paczki, deski) ułożony warstwami.

W szczególności nazwę tę stosuje się do stosu tarcicy ułożonej w prostopadłościan warstwami na przekładkach, spoczywającego na poziomych legarach lub na stojakach. Dzięki ułożeniu w sztaple, możliwe jest obsychanie zgromadzonego drewna i łatwy pomiar jego kubatury. Formowaniem sztapli, czyli sztaplowaniem, zajmuje się sztapler, zwykle przy użyciu sztaplarki.